კონსტანტინე (კოკა) ვეკუა : მოზაიკები

Just another WordPress.com weblog

თაური სიტყვის, როგორც ლოგოსის, ენიგმისათვის

leave a comment »

ყველაფერს, რასაც ხედავს თვალი, ისმენს ყური, აღიქვამს გრძნობა, მეტყველებს და ყოველივე ერთმანეთზეა გადაჯაჭვული სიტყვით-ლოგოსით. ყველაფერი ერთმანეთთან კავშირშია და ერთმანეთს ესაუბრება. რამდენადაც ინტენსიური და ძლიერია ეს ურთიერთობა, იმდენად მეტია სიცოცხლე, ანუ ამ მისტიური მეტყველებით სიცოცხლე მარადიულ მოძრაობაშია.

სადაც კი ეს დიალოგი ნავლდება, წყდება, იქ ჩნდება გაქრობა, სიკვდილი, არარა; სადაც კარი ეხშობა მზის მადლსა და სითბოს, იქ ზამთარი ისადგურებს.

სიცოცხლესა და სიყვარულში ჩადებული საკვირველი არსით ყოველივე ყოველივეს ეზიარება და მთლიანობაში მრავალფეროვან ერთიანობას წარმოქმნის.

ერთ-ერთი ყველაზე დიდი და მარადშობადი საოცრება, რაიც კი უფალს შეუქმნია, დიალოგია, რის უმაღლეს გამოხატულებასაც აღსარებისა და ზიარების საიდუმლო წარმოადგენს.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / შეცვლა )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / შეცვლა )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / შეცვლა )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / შეცვლა )

Connecting to %s

%d bloggers like this: